Espiye Evde Masaj-Bayan Masör Esra

Espiye Evde Masaj-Bayan Masör Esra

Espiye Evde Masaj-Bayan Masör Esra Daha sonra kızın üvey babası davayı düşürmek için Dadaji’ye iki bin rupi ödedi. Bunun ardından Rukhmabai tıp okuyup doktor olmak için İngiltere’ye gitti. Sonucunda Hindistan’a dönüp bir dispanserin başına geçti. Bu dava London Times gazetesinde yer alınca siyasal bir mesele haline geldi. Herkesin bir fikri vardı. Yalnızca Rukhmabai’nin davasıyla ilgili yazdığı mektuplar ve Hindu çocuk gelinlerin karanlık akıbeti değil, ek olarak Hint milliyetçilerin, evlilik reformunu savunanların ve İngiliz yönetici sınıfının çeşitli üyelerinin fikirleri de basında geniş yer bulup yoğun şekilde tartışıldı. Tartışma Hindu kızların bedenlerini Hindistan’daki İngiliz idaresinin istikrarıyla ilişkilendiriyordu.

Rukhmabai’ye gore sorun eşitsizlikti: Hint kızlar ellerinden eğitim ve kişisel özgürlük haklarını alan bir sistemin kurbanıydılar. Hintlerin kendi başlarına “çok kötü âdetlerini” değiştirmelerinin “en minik bir ihtimali” bulunmadığından, Rukhmabai İngiliz hükümetinin devreye girip yasal evlenme yaşını yükseltmesi için çabalıyordu. İngilizlerin mahalli evlilik âdetlerine müdahale etmesini Hindistan’ın onurunu zedelemek olarak değerlendiren Hint milliyetçiler Rukhmabai’nin fikirlerine katılmıyordu. İngiltere daha önce mahalli dini uygulamalara karışmayacağına söz vermişti ve Rukhmabai’nin sorunlarını bu politikasını değiştirmek için kafi bir gerekçe olarak görmüyordu.

Espiye Evde Masaj-Bayan Masör Esra

Espiye Evde Masaj-Bayan Masör Esra İngilizlerin Rukhmabai davasına dair görüşleri çeşitliydi. Krallığı temsil eden İngiliz vali meslektaşlarına “onun hapse atılmasına asla izin verilmeyecek” diye telgraf çekmesine karşın eski bir İngiliz yargıç Times gazetesine yazdığı bir mektupta şöyle diyordu: “Doğu iklimlerinde kızlar erken büyür ve erkenden eve bağlanmazlarsa ailelerini utandıracak şeyler yapmaları işten değildir.” Eski yargıç tespitlerine şöyle devam ediyordu: “aslolan hata [Rukhmabai’yi] okutup kocasına uygun olmayan bir eş yapmaktı.” Her halükarda Rukhmabai davası muhtemelen Hint özerkliğine karşı İngiliz direnişini sağlamlaştırdı. Onların zihniyetine nazaran, eğer Hint erkekler aile hayatlarını bundan daha iyi yönetim edemiyorlarsa o vakit daha incelikli devlet işlerinin altından kalkamazlardı.

Derken başka bir gelişme insanoğluın fikirlerini değiştirdi. 1890’-da İngiliz medyası Phulmonee adlı on bir yaşındaki bir Hint gelinin otuz beş yaşındaki kocası tarafından “ölümüne tecavüze uğradığı” haberine yer verdi. Bu vaka sömürge hükümetini harekete geçmeye ikna etmek için reformcuların şiddetli gösteriler yapmalarına vesile oldu. Yeni yasa ihtarnca kızlar on yaşında bile evlendirilebiliyorlardı fakat evliliğin tamamlanması için iki yıl beklenmesi şarttı. Bu yasa reformcuların zaferi oldu ama ciddiyetle uygulanıp uygulanmadığı başka bir meseledir. Ülkelerindeki tepeden inme müdahalelere kızan Hint milliyetçiler yoğun direniş göstermeye devam ettiler.