Espiye Mutlu Sonlu Masöz

Ne var ki, Lesje’nın yapmak istediği gerçekte bu değildi. Bir sü re dü şü ndü kten sonra, greypfrut bıçağım banyo dolabına sakladı. Nate onun bıçağı aldığını gö rmemişti esasen. Yoksa derhal yukarı fırlar, kapıyı yumruklardı. (Yumruklar mıydı acaba?) Biraz da ö ç almak için, yeşil plastik çantasının içindeki doğum kontrol haplarını tuvalete Espiye Mutlu Sonlu Masöz boca edip ü stü ne sifonu çekti. Nate yatağa geldiğinde de, her şeyi bağışlamış benzer biçimde, dö nü p ona sarıldı. Eğer anahtar çocuklarsa, eğer gö rü nmez olmasını ö nleyecek tek şey çocuk sahibi olmaksa, o

Da çocuk yapardı, nalet olası. Yanlış, kin dolu, öç amacı güden bir iş meydana getirdiğinı biliyordu; daha bir yıl ö nce bö yle bir şey yapmış olduğını dü şü nde gö rse inanmazdı. şüphe yok ki, bö ylesi bir ö fkeyle edinilen bir çocuk asla iyi olamazdı. Lesje ilkel bir yaratık, bir sü rü ngen, burnunda ufak bir boynuz bulunan,

Espiye Mutlu Sonlu Masöz

Bedeni pullarla kaplı, mutasyona uğramış bir ucube doğurabilirdi. Adam deneli yaratığın evren için bir çekince olduğunu kuramsal olarak çoktandır dü şü nü yordu: Haylaz bir maymun, kinci, yıkıcı, yok edici, kö tü niyetli bir yaratıktı erkek. Ama yalnızca kuramsal olarak. Kuşkusuz, insanoğlu iyi mi davrandıklarım gö rebilseler, başka tü rlü davranırlardı. Lesj e buna inanırdı. Fakat şimdi bunun doğru olmadığım biliyor. Hayır, sö zü nü geri almayacak. Başına geleceklerden haberi olmayan Nate, mışır gevreği yiyor, çene çalıyor.

Yağmur yağıyormuş, ö yle diyor. Lesje, saçları yü zü ne dü şmü ş, kepekli ekmeğini kemirerek, yazgı’in ta kendisi benzer biçimde onu gö zetliyor. Pusarık, ö lçü p biçerek. Bedeni bakalım ne süre darbeyi indirecek? Nate onun hâlâ ö zgü r olduğunu, kafese kapatılmadığım, henü z yatışmadığını bilsin diye, “Şunu anlamam istiyorum” diyor. “Sen ö lü rsen, bedenim Elizabeth alır. Cesedini bir sandık içinde ona gönderirim. Ne de olsa, o hâlâ senin karın.” Nate bu sözleri şaka saymayı yeğliyor.